HELİSA OYUNU:

Meşhur "sohbet" meclislerindeki hatırası yaşlıların h'fızasında yakın zamanlara kadar yaşayıp yazılarında yer bulmuş olan çeşitli Çankırı oyunlarından biridir. Nice yurt bucaklarında hal' bile anılıp oynandığı oluyor. Adına bakılırsa eski gemici oyunlarında olsa gerektir.

Alaylı bir oyun olmakla beraber sabit tertipli halaylardan hiç değilse son görünüşüyle değildir.

Oyuna katılanlar küçük parmaklarından el ele yapışarak ayakta bir halka çevirirler ve hep bir ağızdan şunu söylerler (Yeni Çankırı'daki tarz böyleydi):

İstanbul'da bir kuyu var
Şekerden tatlı suyu var
Her güzelin bir huyu var
Helisa hel'l olsa yansa
Yanılsa koynuma girse
Bir şeftali verse, helisa
Berber aynana bakayım
Üstüne pareler saçayım
Annen duymadan öpeyim.
Helisa hel'l olsa yansa
Yanılsa koynuma girse
Bir şeftali verse, helisa.

Bunu (bu türküyü) çağırıp "helisa" denildi mi, birbirlerinin kuşaklarından sıkıca tutarak cambazv'ri tersine takla atmak suretiyle dönerler. Ondan sonra aynı hâlde şunları söylerler:

Bugün ayın ondördü
Kız saçını kim ördü
Ördü ise yâr ördü
Eğilin kavaklar eğilin
Doğrulun sunalar doğrulun
Süzülün çengiler süzülün

"Eğilin kavaklar" denilince cümlesi (hepsi, tamam) rükûa varırcasına eğilirler. "Doğrulun sunalar" deyince hemen amudî bir vaziyet alırlar. "Süzülün çengiler"de ellerini yukarı kaldırarak bir devir yaparlar.