VI. 1980 Sonrası Sanat Gelişmeleri

VI. 1980 SONRASI SANAT GELİŞMELERİ

Figüratif anlatımda yoğunlaşmayı ve farklı olma isteğini yaratan, “yeni-figürasyon” eğilimi ve 1970’lerdeki özgünleşme çabaları, 1980 sonrasında kişilik sorununu çözümleyen sanatçılarla bireysel anlatımlarda çeşitlilik yaratmıştır.

Dışavurumcu ve lirik anlatımların ağırlıklı olarak benimsendiği bu yıllarda, usta sanatçı kimliklerini belirlemiş 1920 ve 1930 kuşağı sanatçıları, biçemlerini değiştirmeden, ancak teknik yönden daha yetkin olarak çalışmalarını sürdürmüşlerdir. Bu sanatçıları Naile Akıncı, Nihat Akyunak, Kristin Saleri, Şeref Bigalı, Ruzin Gerçin, İsmail Altınok (zaman zaman farklı anlatımlara yönelmekle birlikte), Habib Gerez, Cemal Güvenç, Hikmet Duruer, Cavit Atmaca, Yaşar Yeniçeli, Münip Özben, Duran Karaca, Sabri Akça olarak sayabiliriz.

1980’lerin figüratif resim gelişmesinde etkileri güçlü olan 1940 kuşağı sanatçıları ise, dışavurumcu anlayışlarında, renkçi-lekeci anlatımlar ve yarı-soyut biçimlendirmelerle, özgün yorumlarına ulaşmışlardır. Gürol Sözen (d.1940) dokusal etkileri ve insanın içsel gerçeklerini lekeci anlatımıyla şiirsel olarak; Mehmet Güler (d.1944), Anadolu kadınının iç gerçeklerini, geniş, lekesel yoğun renk alanları ve dokusal etkilerinde arayarak; Mustafa Ayaz (d.1939), çoğu kez dışavurumcu, bazen de fantastik yönde, kadını köylü-kentli karşıtlığı ve biçim-içerik birlikteliğinde yorumlamışlardır. Mustafa Pilevneli (d.1940) halk sanatı etkisinde, mitolojik ve şiirsel yaklaşımla, anlatımına farklı bir duyarlılık katmıştır. Çevre sorunlarını irdeleyen Zahit Büyükişleyen (d.1946), resim yüzeyindeki dokusal etkilerle, içsel gerçeklerinin dışavurumunu vermektedir. Türk manzara resmine doğa soyutlamaları ile çağdaş bir yorum getiren Veysel Günay (d.1948), renkçi-lekeci anlatımını geniş dağ yamaçları ve insansız doğa görünülerinde yansıtmıştır. Hasan Pekmezci (d.1945), renkçi-lekeci tavrını, figür soyutlamalarının yoğun bir ritmle ve kendine özgü kompozisyon düzeni ile yağlıboya ve serigrafi çalışmalarında ortaya koydu. Fadime Baltacıoğlu, çizgiyi kendine özgü bir kıvraklık ve ritmle kullanarak; Jale Erzen (d.1940), içgüdüsel, kaygan, titrek fırça vuruşlarının oluşturduğu figür yorumlarında, içsel yaşam gerçeklerini yansıtmaktadırlar. Fethi Arda (1936-1996), yağlıboya ve pastel tekniğindeki çalışmalarında, leke öğesini çarpıcı biçimde kullandı. Hüsamettin Koçan (d.1946), tarihsel perspektif içinde, insanlık dramını sorgulamaktadır. Nihat Kahraman (d.1951), şiddetli renk ve karşıt ritmlerin dengesinde, insan ilişkilerini, mekân belirsizliği ve ritmik yapılı figürler karşıtlığında ele almaktadır. Dışavurumcu anlayışlarını renkçi-lekeci bir anlatımla, figür soyutlamaları ile ortaya koyan diğer sanatçılar Oya Kınıklı, Bahattin Akay, Mehmet Uzel, Kadri Atamal, Mustafa Ayataç, Hasan Akın, Söbütay Özer, Adnan Varınca, Hasan Rastgeldi, Kadir Ata, Ali Kotan, Zeki Şahin, Mehmet Özet, Yusuf Toprak olarak görülebilir.





 
Bu site Kültür ve Turizm Bakanlığı Bilgi Sistemleri Dairesi Başkanlığı tarafından hazırlanmıştır.
Bu sayfa 3404 kez gösterilmiştir.